De glykemische index aardappel is al jarenlang onderwerp van wetenschappelijk debat. Terwijl aardappels traditioneel als een gezonde basis worden gezien, toont een glykemische index van 78 een heel ander beeld. Harvard-onderzoek toont aan: elke extra dagelijkse portie aardappelen verhoogt het risico op diabetes met 20 procent. De bereidingswijze speelt hierbij een doorslaggevende rol – gefrituurde aardappelen zijn vijf keer schadelijker dan gekookte aardappelen.
Inhoudsopgave
- Belangrijkste inzichten
- De glykemische index aardappel uitgelegd
- Harvard-studies: verhogen aardappelen het risico op diabetes?
- De bereidingswijze maakt het verschil
- Glykemische lading: belangrijker dan de index?
- De tegenstrijdigheid: de Iraanse studie
- Zo bereid je aardappels op de juiste manier
- Wetenschappelijke bronnen
Belangrijkste inzichten
- Hoge glykemische index: Gekookte aardappelen hebben een glykemische index van 78 en vallen daarmee onder de voedingsmiddelen met een hoge GI.
- Verhoogd diabetesrisico aangetoond: De Harvard Nurses’ Health Study wees over een periode van 20 jaar uit: een hoge consumptie van aardappels verhoogt het risico op type 2 diabetes met 20 procent per extra dagelijkse portie.
- Bereidingswijze is doorslaggevend: Gefrituurde aardappelen en friet zijn vijf keer schadelijker dan gekookte aardappelen – al vanaf drie porties per week stijgt het risico op diabetes met 20 procent.
- Glykemische lading cruciaal: Ondanks de hoge glykemische index hebben aardappels een bescheiden glykemische lading van 10, waardoor ze in verantwoorde porties prima passen.
- Iraanse studie toont tegenovergestelde: Binnen een overwegend gezond voedingspatroon (veel groente, fruit en volkoren) kan het eten van aardappels het risico op diabetes juist met 50 procent verlagen.
- Regulatie van de bloedsuikerspiegel: De bereidingswijze bepaalt hoe snel je bloedsuikerspiegel stijgt – gekookte en afgekoelde aardappels zijn aanzienlijk gunstiger dan hete aardappelpuree.
De glykemische index aardappel uitgelegd
Wat zegt de glykemische index over aardappels?
De glykemische index van een aardappel geeft aan hoe snel de koolhydraten worden afgebroken en je bloedsuikerspiegel laten stijgen. Met een waarde van 78 behoren gekookte aardappelen tot de voedingsmiddelen met een hoge glykemische index. De glykemische index (GI) wordt gemeten op een schaal van 0 tot 100, waarbij pure glucose met 100 als referentiewaarde fungeert. Een GI van meer dan 70 geldt als hoog, tussen 55 en 70 als gemiddeld en onder de 55 als laag.
Een overzicht van de glykemische index laat duidelijke verschillen zien tussen diverse bereidingsvormen van aardappels:
- Instant-aardappelpuree (uit een pakje): glykemische index 87
- Gepofte aardappels uit de oven: glykemische index 86
- Gekookte aardappelen: glykemische index 78
- Friet: glykemische index 63-75 (afhankelijk van de bereiding)
- Gekookte zoete aardappel: glykemische index 64
Aardappels en bloedsuiker: hoe beïnvloeden ze je lichaam?
Voedingsmiddelen met een hoge glykemische index laten de bloedsuikerspiegel snel stijgen en veroorzaken een stevige insulinepiek. De regulatie van de bloedsuikerspiegel komt daardoor onder druk te staan: de alvleesklier moet in korte tijd veel insuline aanmaken om de glucose vanuit het bloed naar de cellen te sluizen. Wie geregeld producten met een hoge glykemische index eet, vergroot de kans op insulineresistentie en uiteindelijk type 2 diabetes.
Een normale nuchtere bloedsuikerspiegel ligt rond de 70 tot 100 mg/dl (ongeveer 3,9 tot 5,6 mmol/l). Na het eten van aardappels met een hoge glykemische index kan de bloedsuikerwaarde uitschieten naar meer dan 140 mg/dl (7,8 mmol/l). Als bloedsuikerwaarden regelmatig te hoog blijven, is er sprake van een verminderde glucosetolerantie – een direct voorstadium van diabetes.
Waarom hebben aardappels zo’n hoge glykemische index?
De hoge glykemische index aardappel is het directe resultaat van de specifieke zetmeelstructuur. Aardappelzetmeel bestaat grotendeels uit amylopectine, een koolhydraat dat het lichaam razendsnel afbreekt. Door verhitting gelatiniseert het zetmeel, waardoor spijsverteringsenzymen er nog makkelijker bij kunnen. Dit verklaart waarom warme aardappelpuree de hoogste glykemische index heeft: door het koken en stampen is het zetmeel maximaal ontsloten.
Kijk je naar adviezen rondom aardappels bij diabetes, dan blijkt dat aardappelen hoog scoren tussen andere koolhydraatrijke voedingsmiddelen. Slechts enkele producten, zoals witbrood, cornflakes en pure glucose, hebben een nog hogere waarde.
Welke glykemische index is gezond?
Een gunstige glykemische index ligt onder de 55. Deze voedingsmiddelen worden langzaam opgenomen en zorgen voor een geleidelijke energieafgifte zonder scherpe insulinepiek. Waarden tussen 55 en 70 zijn gemiddeld, en boven de 70 is hoog. Voor een evenwichtig voedingspatroon en ter preventie van diabetes adviseert onder meer het Voedingscentrum om vooral te kiezen voor producten met een lage glykemische index:
- Zeer goed (GI onder 40): Peulvruchten, de meeste groenten, noten en volkoren granen zoals quinoa
- Goed (GI 40-55): Zoete aardappel, volkorenpasta, basmatirijst en de meeste fruitsoorten
- Acceptabel (GI 55-70): Volkorenbrood, zilvervliesrijst en havermout
- Te beperken (GI boven 70): Aardappels (78), witbrood (75), cornflakes (81) en glucose (100)
Een stabiele, normale bloedsuikerspiegel behoud je het beste door je maaltijden op te bouwen rondom laag-glykemische voeding. Dit beschermt je lichaam tegen insulineresistentie en helpt type 2 diabetes te voorkomen.
Harvard-studies: verhogen aardappelen het risico op diabetes?
Wat toonde de Harvard Nurses’ Health Study aan?
De Harvard Nurses’ Health Study behoort tot de meest toonaangevende en omvangrijke voedingsonderzoeken ter wereld. Meer dan 20 jaar lang werden de eetgewoonten van honderdduizenden vrouwen nauwkeurig in kaart gebracht. De conclusie was helder: een hoge consumptie van aardappels verhoogt het diabetesrisico aanzienlijk. Elke extra portie aardappelen per dag hing samen met een 20 procent hoger risico op het ontwikkelen van type 2 diabetes.
Opvallend genoeg gold dit niet uitsluitend voor gefrituurde aardappelen. Ook aardappelpuree en gepofte aardappels lieten een duidelijk verhoogd risico zien. Dit toont aan dat de hoge glykemische index van de aardappel los van de bereidingswijze al een rol speelt.
Hebben de onderzoekers gecorrigeerd voor andere voedingsfactoren?
Jazeker, de onderzoekers van Harvard voerden uitgebreide statistische correcties door. Daarbij hielden ze rekening met:
- Vleesconsumptie: wie veel aardappelen eet, consumeert doorgaans ook meer vlees. Dierlijk eiwit verhoogt op zichzelf al het diabetesrisico.
- Toevoegingen: het effect van boter, room en andere vetrijke sauzen werd statistisch gecorrigeerd.
- Totaal voedingspatroon: de inname van groenten, suikerhoudende frisdranken en de verhouding tussen plantaardige en dierlijke vetten werden gecontroleerd.
- Leefstijl: factoren zoals lichaamsbeweging, roken en de Body Mass Index (BMI) werden meegewogen.
Zelfs na al deze correcties bleef het verband tussen aardappelconsumptie en het risico op diabetes statistisch overeind. Dit bevestigt dat de glykemische index van aardappels een zelfstandige risicofactor vormt.
Wat waren de uitkomsten van de meta-analyse uit 2018?
In een grote meta-analyse uit 2018 werden de gegevens van zes toonaangevende cohortstudies gecombineerd, waaronder de Nurses’ Health Study en de Health Professionals Follow-up Study. De gezamenlijke analyse van honderdduizenden deelnemers bevestigde het eerdere beeld: met elke dagelijkse portie aardappels stijgt het risico op diabetes met 20 procent.
De auteurs concludeerden dat de hoge glykemische index van aardappelen en de resulterende bloedsuikerpieken op de lange termijn kunnen bijdragen aan insulineresistentie. Walter Willett, destijds hoofd van de afdeling Voeding aan Harvard, verwoordde het treffend: in officiële voedingsrichtlijnen zouden aardappelen eigenlijk niet zomaar als groente moeten worden aangemerkt, maar eerder in dezelfde categorie als suikerrijke producten worden geplaatst.
De bereidingswijze maakt het verschil
Waarom zijn gefrituurde aardappelen extra schadelijk?
De studies van Harvard brachten een opvallend contrast aan het licht: gefrituurde aardappelen – zoals friet, chips en rösti – bleken vijf keer schadelijker dan gewone gekookte aardappelen. Al bij een inname van drie porties friet per week neemt het risico op type 2 diabetes met 20 procent toe.
De oorzaak ligt niet alleen in de koolhydraten. Tijdens het frituren ontstaan er namelijk schadelijke stoffen:
- AGE’s (Advanced Glycation End Products): Deze versuikerde eiwitten bevorderen ontstekingsprocessen en jagen insulineresistentie rechtstreeks aan.
- Acrylamide: Een schadelijke stof die vrijkomt wanneer zetmeelrijke producten op hoge temperaturen worden verhit.
- Transvetten: Vaak aanwezig in traditioneel frituurvet, met een nadelig effect op de insulinegevoeligheid.
- Geoxideerd vet: Frituurvet dat meermalen wordt verhit, bevat schadelijke oxidatieproducten.
Friet combineert dus de hoge glykemische index aardappel met extra metabole belasting door het frituurproces.
Zijn gekookte aardappelen gezonder?
Gekookte aardappelen hebben in vergelijking met gefrituurde varianten duidelijke pluspunten:
- Resistent zetmeel: Na het afkoelen ontstaat in gekookte aardappelen resistent zetmeel, waardoor de glykemische index daalt. Dit zetmeel wordt in de dunne darm niet verteerd en gedraagt zich als een voedingsvezel.
- Geen schadelijke bijproducten: Koken bij 100°C veroorzaakt geen AGE’s of acrylamide.
- Behoud van vitamines: Vitamine C en verschillende B-vitamines blijven tijdens het koken deels behouden.
- Goede bron van kalium: Aardappels leveren veel kalium – een mineraal dat een rol speelt bij de bloeddruk en de regulatie van de bloedsuikerspiegel.
Tip: Kook aardappels een dag van tevoren en eet ze koud in een salade of warm ze later weer op. Door het afkoelproces ontstaat resistent zetmeel, waardoor de glykemische index kan dalen van 78 naar circa 55 tot 60.
Wat is de glykemische index van afgekoelde aardappels van gisteren?
De glykemische index van aardappels van de vorige dag ligt een stuk lager dan die van vers gekookte, hete aardappels. Waar vers gekookte aardappelen een GI van 78 noteren, zakt deze waarde bij afgekoelde aardappels naar 55 tot 60. Dit aanzienlijke verschil is het gevolg van de vorming van resistent zetmeel.
Tijdens het afkoelen verandert de structuur van het aardappelzetmeel – een proces dat retrogradatie heet. Het ontstane resistente zetmeel heeft bijzondere eigenschappen:
- Niet verteerbaar in de dunne darm: Resistent zetmeel passeert de dunne darm onaangetast en komt in de dikke darm terecht, waar het door gunstige darmbacteriën wordt gefermenteerd.
- Vezelwerking: Het werkt als een prebioticum en ondersteunt een gezonde darmflora.
- Geleidelijke bloedsuikerstijging: Omdat minder zetmeel wordt omgezet in vrije glucose, stijgt de bloedsuikerspiegel minder snel en blijft een sterke insulinepiek uit.
- Betere verzadiging: Resistent zetmeel houdt je langer vol en vermindert het hongergevoel.
Belangrijk: opnieuw opwarmen doet het resistente zetmeel niet zomaar verdwijnen. Aardappels van gisteren die je opnieuw verwarmt, behouden circa 70 tot 80% van hun resistente zetmeel. Het sterkste effect bereik je met koude aardappels – zoals in een aardappelsalade met een scheutje azijn.
Welke bereidingswijze is het beste?
Wie zijn bloedsuikerspiegel stabiel wil houden, kiest het beste voor de volgende bereidingswijzen:
- Koken in de schil: De schil levert extra vezels die de opname van koolhydraten en de stijging van de bloedsuikerspiegel vertragen.
- Aardappelsalade (koud): Afgekoelde aardappels bevatten veel resistent zetmeel en hebben daardoor een lagere glykemische index.
- Stomen: Deze milde bereiding spaart voedingsstoffen en zorgt voor een stevigere structuur.
- Gepofte aardappel met kwark: Eiwitten uit kwark vertragen de opname van glucose in het bloed.
Probeer te vermijden:
- Friet uit de frituurpan
- Aardappelpuree (kent de hoogste glykemische index)
- Kant-en-klare aardappelproducten met kunstmatige toevoegingen
- Meerdere malen gefrituurde aardappelsnacks
Glykemische lading: belangrijker dan de index?
Wat is het verschil tussen de glykemische index en de glykemische lading?
De glykemische index laat zien hoe snel een voedingsmiddel je bloedsuikerspiegel laat stijgen – ongeacht de portiegrootte. De glykemische lading houdt daarentegen rekening met de daadwerkelijk geconsumeerde hoeveelheid koolhydraten. Deze bereken je als volgt: (glykemische index × gram koolhydraten per portie) ÷ 100.
Voor aardappels betekent dat:
- Glykemische index aardappel: 78 (hoog)
- Koolhydraten per portie van 150 gram: 20 g
- Glykemische lading: (78 × 20) ÷ 100 = 15,6 (gemiddeld)
Een glykemische lading onder de 10 geldt als laag, 11 tot 19 als gemiddeld en boven de 20 als hoog. Ondanks de hoge glykemische index van de aardappel valt de glykemische lading dus in de middelste categorie.
Aardappels bij diabetes: maakt de glykemische lading ze gezonder?
De glykemische lading toont aan dat een bescheiden portie aardappelen prima kan passen, vooral wanneer je ze combineert met andere voedingsmiddelen. Eet je aardappels samen met eiwitten (zoals vis of kwark) en groenten, dan wordt de stijging van je bloedsuikerspiegel en een eventuele insulinepiek verder afgeremd.
Toch is er een kanttekening: de grootschalige Harvard-studies toonden ook bij normale portiegroottes een verhoogd risico op type 2 diabetes aan. Een enkele portie van 150 gram gekookte aardappelen heeft weliswaar een gemiddelde glykemische lading, maar bij dagelijkse consumptie telt dit snel op. De onderzoekers hielden al rekening met realistische porties en vonden alsnog een 20 procent hoger risico op diabetes per dagelijkse portie.
Hoe pas je aardappels in een laag-glykemisch voedingspatroon in?
Wil je rekening houden met het effect van aardappels op je bloedsuiker, dan gelden de volgende adviezen:
- Beperk de portiegrootte: maximaal 150 gram aardappelen per maaltijd.
- Niet elke dag: eet ze 2 tot 3 keer per week in plaats van dagelijks.
- Combineer met producten met een lage glykemische index: denk aan groenten, peulvruchten en volkorenproducten.
- Voeg eiwitten toe: kwark, vis of peulvruchten vertragen de opname van glucose.
- Laat ze afkoelen: tijdens het afkoelen ontstaat er resistent zetmeel.
- Gebruik azijn: het zuur in bijvoorbeeld een zelfgemaakte aardappelsalade kan de piek in de bloedsuikerspiegel met wel 30 procent verlagen.
Een tabel met de glykemische index laat zien dat zoete aardappelen (GI 64) of peulvruchten (GI 25-40) uitstekende alternatieven zijn voor wie koolhydraten bewuster wil kiezen.
Verhogen aardappelen het risico op diabetes? De tegenstrijdige Iraanse studie
Wat ontdekte het Iraanse onderzoek?
Een Iraanse studie die in 2018 verscheen in het Canadian Journal of Diabetes kwam tot een opvallend tegenovergesteld resultaat: mensen die meer gekookte aardappelen aten, hadden juist een 50 procent lager risico op diabetes. Hoe valt dat te verklaren?
De sleutel ligt in het totale voedingspatroon en de bereidingswijze. In Iran zijn gekookte aardappelen veruit de meest gebruikte bereidingswijze – friet wordt er veel minder gegeten. Mensen die in Iran veel aardappels eten, hebben over het algemeen een gezonder eetpatroon:
- Meer groente en fruit
- Meer peulvruchten (producten met een lage glykemische index)
- Meer volkorenproducten
- Minder ultrabewerkte voeding
- Minder vlees
Wat betekent dit voor de preventie van type 2 diabetes?
De Iraanse studie benadrukt dat de context doorslaggevend is. Binnen een gezond eetpatroon met veel vezels en laag-glykemische voedingsmiddelen kunnen gekookte aardappelen neutraal of zelfs gunstig uitpakken.
In een typisch westers voedingspatroon – met veel vlees, sterk bewerkte producten en weinig groenten – versterken aardappels juist het risico op diabetes. De Amerikaanse studies weerspiegelen bovendien dat aardappelen daar vooral als friet of met calorierijke toevoegingen zoals boter, spek en zure room op tafel komen.
Waarom zijn observationele studies soms lastig te interpreteren?
De aardappelindustrie, waaronder fabrikanten zoals McCain Foods, plaatst kanttekeningen bij de uitkomsten van de Harvard-onderzoeken. Hun argument: observationele studies kunnen geen direct causaal verband aantonen. Het kan zijn dat een hoge aardappelconsumptie simpelweg samengaat met een over het algemeen minder gezonde leefstijl.
Die nuance is deels terecht. Hoewel de onderzoekers van Harvard voor veel factoren statistisch hebben gecorrigeerd, kun je nooit alle verstorende variabelen uitsluiten. Een systematische review uit 2016 in het American Journal of Clinical Nutrition concludeerde dan ook dat het bewijs ontoereikend is om met 100% zekerheid te stellen dat aardappelen diabetes veroorzaken.
Toch wijzen de consistente resultaten uit meerdere grote bevolkingsonderzoeken en het biologische werkingsmechanisme (een structureel hoge glykemische index kan bijdragen aan insulineresistentie) erop dat het verband wel degelijk reëel is.
Hoe je aardappels het beste kunt klaarmaken
Hoe kun je de glykemische index aardappel verlagen?
Met de juiste bereidingswijze kun je de invloed van aardappels op je bloedsuiker aanzienlijk verkleinen:
- Laat ze afkoelen: bewaar gekookte aardappelen minstens 24 uur in de koelkast. Het zetmeel kristalliseert en verandert deels in resistent zetmeel.
- Voeg azijn toe: azijn vertraagt de enzymen die zetmeel afbreken tot glucose. Een koude aardappelsalade met een lichte vinaigrette is daardoor een slimme keuze.
- Combineer met gezonde vetten en eiwitten: een scheutje olijfolie of 100 gram kwark bij je aardappel vertraagt de maagontlediging.
- Niet te fijn prakken of pureren: hele gekookte aardappelen hebben een lagere glykemische index dan aardappelpuree.
- Eet ze met schil: de vezels in de schil zorgen ervoor dat glucose trager in je bloed wordt opgenomen.
- Kies vastkokende rassen: vastkokende aardappelen bevatten relatief meer amylose (langzaam verteerbaar zetmeel) dan kruimige rassen.
Welke alternatieven zijn er voor gewone aardappelen?
Wanneer je bloedsuikerspiegel snel stijgt of bij diabetes, zijn er prima alternatieven voorhanden:
- Zoete aardappelen: glykemische index 64 in plaats van 78, met meer vezels en bètacaroteen.
- Peulvruchten: linzen (GI 25), kikkererwten (GI 35) en bonen (GI 40) scoren allemaal aanzienlijk lager.
- Quinoa: glykemische index van 53 en rijk aan plantaardige eiwitten.
- Volkorenpasta: glykemische index rond de 50 en rijk aan voedingsvezels.
- Bloemkoolpuree: zeer lage glykemische index en qua structuur vergelijkbaar met traditionele puree.
Wat is het verschil in glykemische index tussen gewone aardappels en zoete aardappels?
Het verschil tussen beide knollen is aanzienlijk: de glykemische index van zoete aardappel ligt rond de 64, terwijl gewone aardappelen een GI van gemiddeld 78 hebben. Dit betekent dat zoete aardappelen de bloedsuikerspiegel merkbaar geleidelijker laten stijgen – een voordeel bij het voorkomen van een scherpe insulinepiek.
De redenen voor de lagere glykemische index van de zoete aardappel:
- Hoger vezelgehalte: zoete aardappelen bevatten meer voedingsvezels, wat de opname van koolhydraten vertraagt.
- Andere zetmeelsamenstelling: ze bevatten een hoger aandeel amylose (trager verteerbaar) ten opzichte van amylopectine.
- Bioactieve stoffen: anthocyanen en carotenoïden kunnen helpen bij het moduleren van de glucoseopname.
- Minder bewerkt op je bord: zoete aardappel wordt vaker in grove stukken geroosterd of gekookt gegeten, waardoor de celstructuur behouden blijft.
Bijkomende voordelen van de zoete aardappel:
- Bètacaroteen: 100 gram zoete aardappel levert ruim de dagelijkse behoefte aan provitamine A.
- Lagere glykemische lading: ondanks de zoetere smaak is de glykemische lading slechts 11 (tegenover 15,6 bij de gewone aardappel).
- Antioxidanten: met name de paarse varianten zitten boordevol anthocyanen.
- Langere verzadiging: dankzij de vezels heb je langer een vol gevoel.
Voor mensen met diabetes of wie preventief let op de bloedsuikerspiegel is de zoete aardappel vaak een gunstigere optie. Met een waarde tussen de 55 en 70 valt deze in de categorie met een matige glykemische index, terwijl gewone aardappelen boven de 70 uitkomen.
Hoe vaak kun je aardappels het beste eten?
Gekeken naar de wetenschappelijke inzichten en adviezen die aansluiten bij het Voedingscentrum, is het verstandig om:
- Maximaal 2 tot 3 porties per week te eten in plaats van elke dag.
- De portiegrootte op 100 tot 150 gram gekookte aardappelen te houden.
- Friet maximaal 1 keer per maand te eten of zoveel mogelijk te laten staan.
- Aardappels altijd te combineren met groenten en eiwitten: eet ze liever niet als hoofdbestanddeel op een leeg bord.
- Aardappels als bijgerecht te zien: zorg dat groenten minstens de helft van je bord vullen.
Het stabiel houden van je bloedsuikerspiegel lukt het best met volop variatie. Wissel aardappels regelmatig af met volkoren graanproducten, peulvruchten en volop verse groenten.
Wetenschappelijke bronnen
- Halton TL, Willett WC, Liu S, Manson JE, Stampfer MJ, Hu FB. Potato and french fry consumption and risk of type 2 diabetes in women. Am J Clin Nutr. 2006;83(2):284-90.
- Muraki I, Rimm EB, Willett WC, Manson JE, Hu FB, Sun Q. Potato consumption and risk of type 2 diabetes: results from three prospective cohort studies. Diabetes Care. 2016;39(3):376-84.
- Bidel Z, Teymoori F, Davari SJ, Nazarzadeh M. Potato consumption and risk of type 2 diabetes: A dose-response meta-analysis of cohort studies. Clin Nutr ESPEN. 2018;27:86-91.
- Zhang Y, You D, Lu N, et al. Potatoes consumption and risk of type 2 diabetes: a meta-analysis. Iran J Public Health. 2018;47(11):1627-35.
- Farhadnejad H, Teymoori F, Asghari G, Mirmiran P, Azizi F. The association of potato intake with risk for incident type 2 diabetes in adults. Can J Diabetes. 2018;42(6):613-8.
- Borch D, Juul-Hindsgaul N, Veller M, Astrup A, Jaskolowski J, Raben A. Potatoes and risk of obesity, type 2 diabetes, and cardiovascular disease in apparently healthy adults: a systematic review of clinical intervention and observational studies. Am J Clin Nutr. 2016;104(2):489-98.
- Zhao L-G, Zhang Q-L, Liu X-L, Wu H, Zheng J-L, Xiang Y-B. Dietary protein intake and risk of type 2 diabetes: a dose-response meta-analysis of prospective studies. Eur J Nutr. 2019;58(4):1351-67.
- Decker EA, Ferruzzi MG. Innovations in food chemistry and processing to enhance the nutrient profile of the white potato in all forms. Adv Nutr. 2013;4(3):345S-50S.
- Chiuve SE, Willett WC. The 2005 Food Guide Pyramid: an opportunity lost? Nat Clin Pract Cardiovasc Med. 2007;4(11):610-20.
- McGill CR, Kurilich AC, Davignon J. The role of potatoes and potato components in cardiometabolic health: a review. Ann Med. 2013;45(7):467-73.
- Osella AR, Veronese N, Notarnicola M, et al. Potato consumption is not associated with higher risk of mortality: a longitudinal study among southern italian older adults. J Nutr Health Aging. 2018;22(6):726-30.
- Beals KA. Potatoes, nutrition and health. Am J Potato Res. 2019;96(2):102-10.
- McCain Foods.



